June 1, 2026
Geboorte fotografie – Badbevalling Amersfoort
Een droombevalling in bad – wachten op een klein wonder
Sommige geboortes beginnen al lang voordat het echte moment daar is. Ze beginnen met wachten, met voelen, met kleine signalen en het bijzondere gevoel dat er iets staat te gebeuren.
Al weken stond ik op wacht voor deze geboorte. Het rommelde al een tijdje en ergens voelde ik dat dit kleine meisje zich langzaam aan het voorbereiden was op haar komst. Als geboortefotograaf is dat een bijzondere periode: altijd een beetje alert zijn, je tas klaar hebben staan en weten dat op elk moment de telefoon kan gaan.
En toen, plotseling, kwam dat berichtje.
Het was 22:15 uur toen mijn telefoon oplichtte.
“Mijn vliezen zijn gebroken…”
Mijn hart maakte meteen een sprongetje. Dit was het moment waar we al die tijd op hadden gewacht.
Ik wist dat ik klaar moest zijn. Haar eerste kindje was namelijk ook een hele snelle bevalling geweest, en omdat ik nog ongeveer 40 minuten moest rijden, wilde ik geen moment missen. Ik appte haar meteen terug:
“Als er iets verandert, bel me dan liever te vroeg dan te laat.”
Want bij een geboorte weet je nooit precies hoe snel het kan gaan.
Ik zette alles klaar, controleerde mijn spullen nog een keer en zorgde dat mijn camera’s en geboortetas gereed stonden. Daarna besloot ik snel mijn bed in te duiken. Slapen lukte misschien nog… maar ergens wist ik ook dat mijn lichaam klaarwakker zou blijven.
De nacht verliep rustig. Tot mijn telefoon om 5:15 uur opnieuw oplichtte.
Een berichtje van mama:
“Jemig, ik heb echt pijn… maar ik ben pas 1,5 cm. En ik heb rugweeën.”
Ik voelde meteen met haar mee. Rugweeën kunnen ontzettend intens zijn en ik wist dat ze wel wat ondersteuning kon gebruiken. We hadden vooraf besproken dat ze mijn TENS-apparaatje mocht lenen als ze daar behoefte aan had.
Nog geen vijftien minuten later kwam haar volgende bericht:
“Ik zou het TENS-apparaatje wel graag willen gebruiken ahahah!”
Ik moest lachen. Natuurlijk. Het moment was daar.
Ik antwoordde:
“Ik kom anders zo jouw kant op. Dan ga ik beneden zitten werken, want slapen lukt mij toch niet meer. En dan heb jij de TENS.”
Ik kleedde mij rustig aan, pakte mijn spullen en stapte om 6:15 uur in de auto. De wereld was nog stil en rustig terwijl ik onderweg was naar deze bijzondere dag.
Om 7:00 uur kwam ik aan. Omdat ik de ouders al goed kende, liep ik eerst even naar boven om gedag te zeggen. Daar zat mama, midden in haar eigen proces, bezig om haar lichaam te volgen en zich klaar te maken voor de komst van haar kindje.
Daarna ging ik aan de slag met de TENS.
Ze had zelf nieuwe plakkers besteld, maar eerlijk gezegd had ik nog nooit eerder zelf een TENS hoeven installeren. De keer dat ik hem zelf nodig had gehad, was mijn man degene die alles voor mij geregeld had. Haha!
Dus daar stonden we samen, vroeg in de ochtend, terwijl ik rustig uitzocht hoe alles precies aangesloten moest worden. Gelukkig kwamen we er snel uit.
En wat was het mooi om te zien hoeveel verschil dit kleine apparaatje kon maken. De rugweeën waren nog steeds aanwezig, maar mama had iets gevonden waardoor ze ze beter kon opvangen. Ze kreeg weer wat meer rust en ruimte om zich te concentreren op haar ademhaling en haar eigen kracht.
Ze was zichtbaar blij met de afleiding en ondersteuning die de TENS haar gaf.
Vanaf dat moment begon langzaam de weg naar de geboorte van dit kleine meisje…
Een geboorte die uiteindelijk zou uitmonden in een van de meest bijzondere momenten die ik als geboortefotograaf en vriendin mocht vastleggen: een prachtige thuisbevalling in bad, met zachte lichtjes, een rustige sfeer en een meisje dat op haar eigen tempo de wereld kwam bewonderen.
Een gezonde dochter geboren! Zo klein zo Puur en zo mooi!
